Nûh Suresi Meali
-
Fatiha sûresi
-
Bakara sûresi
-
Âl-i İmran sûresi
-
Nisâ sûresi
-
Mâide sûresi
-
En'âm sûresi
-
A'râf sûresi
-
Enfal sûresi
-
Tevbe sûresi
-
Yûnus sûresi
-
Hûd sûresi
-
Yusuf sûresi
-
Ra'd sûresi
-
İbrâhim sûresi
-
Hicr sûresi
-
Nahl sûresi
-
İsrâ sûresi
-
Kehf sûresi
-
Meryem sûresi
-
Tâhâ sûresi
-
Enbiyâ sûresi
-
Hac sûresi
-
Mü´minûn sûresi
-
Nur sûresi
-
Furkân sûresi
-
Şuarâ sûresi
-
Neml sûresi
-
Kasas sûresi
-
Ankebût sûresi
-
Rûm sûresi
-
Lokmân sûresi
-
Secde sûresi
-
Ahzâb sûresi
-
Sebe' sûresi
-
Fâtır sûresi
-
Yâsîn sûresi
-
Sâffât sûresi
-
Sâd sûresi
-
Zümer sûresi
-
Mü´min sûresi
-
Fussılet sûresi
-
Şûrâ sûresi
-
Zuhruf sûresi
-
Duhân sûresi
-
Câsiye sûresi
-
Ahkâf sûresi
-
Muhammed sûresi
-
Fetih sûresi
-
Hucurât sûresi
-
Kâf sûresi
-
Zâriyât sûresi
-
Tûr sûresi
-
Necm sûresi
-
Kamer sûresi
-
Rahmân sûresi
-
Vâkı'a sûresi
-
Hadîd sûresi
-
Mücâdile sûresi
-
Haşr sûresi
-
Mümtehine sûresi
-
Saff sûresi
-
Cum'a sûresi
-
Münâfikûn sûresi
-
Teğâbûn sûresi
-
Talâk sûresi
-
Tahrîm sûresi
-
Mülk sûresi
-
Kalem sûresi
-
Hâkka sûresi
-
Meâric sûresi
-
Nûh sûresi
-
Cin sûresi
-
Müzemmil sûresi
-
Müddesir sûresi
-
Kıyâmet sûresi
-
İnsân sûresi
-
Mürselât sûresi
-
Nebe sûresi
-
Nâziât sûresi
-
Abese sûresi
-
Tekvir sûresi
-
İnfitâr sûresi
-
Mutaffifin sûresi
-
İnşikâk sûresi
-
Bürûc sûresi
-
Târık sûresi
-
A'lâ sûresi
-
Gâşiye sûresi
-
Fecr sûresi
-
Beled sûresi
-
Şems sûresi
-
Leyl sûresi
-
Duhâ sûresi
-
İnşirâh sûresi
-
Tîn sûresi
-
Alâk sûresi
-
Kadir sûresi
-
Beyyine sûresi
-
Zilzâl sûresi
-
Âdiyât sûresi
-
Kâria sûresi
-
Tekâsür sûresi
-
Asr sûresi
-
Hümeze sûresi
-
Fîl sûresi
-
Kureyş sûresi
-
Mâûn sûresi
-
Kevser sûresi
-
Kâfirûn sûresi
-
Nasr sûresi
-
Tebbet sûresi
-
İhlâs sûresi
-
Felak sûresi
-
Nas sûresi
Mekke’de inmiştir. 28 âyettir. Nuh Aleyhisselâmın kıssasından bahsettiği için bu adı almıştır.

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla
1. "Başlarına acı bir azap gelmeden önce onları uyar" diye, Biz Nuh'u kavmine gönderdik.
2. Nuh "Ey kavmim," dedi. "Ben size gönderilen apaçık bir uyarıcıyım.
3. "Allah'a kulluk edin, Ondan sakının, bana itaat edin.
4. “Tâ ki Allah da bir kısım günahlarınızı bağışlasın ve belirlenmiş bir vakte kadar sizi geciktirsin. Allah’ın takdir ettiği ecel gelecek olursa asla ertelenmez. Keşke bunu bilseniz.”
5. Nuh "Yâ Rabbi," dedi. "Kavmimi gece gündüz imana çağırdım.
6. "Fakat ben çağırdıkça onlar daha da çok kaçtılar.
7. "Senin bağışlaman için onları her çağırışımda kulaklarını tıkadılar, elbiselerine büründüler, inat ettiler, kibirlendikçe kibirlendiler.
8. "Derken onları açıkça davet ettim.
9. "Sonra hem açıkça, hem de gizliden gizliye çağırdım.
10. "Onlara dedim ki: Rabbinizden af dileyin; çünkü O çok bağışlayıcıdır.
11. "Tâ ki üzerinize bol bol yağmur yağdırsın.
12. "Size mal ve evlât nasip etsin, bağlar yeşertsin, ırmaklar akıtsın.
13. "Size ne oluyor ki Allah'tan öyle bir büyüklük ummuyorsunuz?
14. "Oysa O sizi halden hale geçirerek yarattı.(1)
(1) 23:12-14'e bakınız.
15. "Hem görmediniz mi, yedi göğü birbiriyle uyum içinde nasıl yaratmış?
16. "Ayı göklerde bir nur, Güneşi de bir kandil yapmış.
17. "Sizi de Allah yerden bitki gibi bitirdi.
18. "Sonra oraya geri gönderecek, sonra bir daha çıkaracak.
19. "Yeryüzünü de Allah önünüze yaydı:
20. "Geniş yollarında gidin diye."
21. Nuh "Yâ Rabbi," dedi. "Bunlar bana isyan ettiler de mal ve evlât çokluğuyla azıp hüsrana düşmüş kimselerin peşine düştüler.
22. Ve pek büyük tuzaklara giriştiler.
23. "Bir de dediler ki: 'Sakın tanrılarınızdan vazgeçmeyin. Vedd'i, Süvâ'ı, Yeğus'u, Yeûk'u ve Nesr'i(2) bırakmayın.'
(2) İbni Abbas'ın bildirdiğine göre, bu put isimleri, aslında salih kimselere ait idi. Onlar öldükten sonra, Şeytan o kavme, "Toplantı yerlerinizin karşısına bunlar için anıtlar dikin ve onların adlarını verin" diye telkinde bulundu. Önceleri bunlara tapan yoktu; fakat onlar ölüp gittikten sonra, bu isimlerin sahipleri hakkındaki bilgiler de unutuldu ve insanlar onlara tapmaya başladı. (Buhârî, Tefsir 71:1.)
24. "Gerçekten bunlar pek çoklarını saptırdılar. Sen de onların şaşkınlığını arttır!"
25. Böylece günahları yüzünden suda boğuldular, ardından ateşe atıldılar. Kendilerine Allah'tan başka bir yardımcı da bulamadılar.
26. Nuh "Yâ Rabbi," dedi. "Yeryüzünde dolaşan tek bir kâfir bırakma.
27. "Bırakacak olursan, onlar Senin kullarını yoldan çıkarırlar da ancak günahkâr ve nankör evlâtlar yetiştirirler.
28. "Yâ Rabbi! Beni, anne-babamı, mü'min olarak evime girenleri, mü'min erkekleri ve mü'min kadınları bağışla. Zalimlerin ise helâkten başka birşey arttırma."